.

2006/Dec/04

ก่อนอ่านตอนที่ 2 รบกวนอ่านตอนที่1 ก่อนน่ะครับ

http://maximomlist.exteen.com/20061201/entry

.

ท่าที่ 2 ฉันต้องเป็นทหารจริงๆใช่มั้ย?

.

หลังจากรู้ชะตากรรมตัวเองว่าต้องเป็นทหารแน่นอนแล้ว ก็คิดว่าเวลาที่เหลืออยู่(ตอนคัดเลือก 04/04/48 แต่เข้ารับการฝึกจริง 01/11/48) ก็อีกตั้งหลายเดือนอยู่ ต้องหาอะไรทำที่ตัวเองชอบจริงๆก่อนที่จะเข้าไปรับใช้กรรม (ไม่ใช่ ต้องรับใช้ชาติ)แล้วอะไรล่ะที่ฉันชอบ ก็มีไม่กี่อย่างอีกเช่นเคย หนึ่งในนั้นก็มี หนัง และก็..........ผู้ชาย...(อุ๊ยอย่างหลังนี่...ชอบโดยสันดาน) ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ดูหนังอย่างบ้าคลั่งมากๆ ได้แต่ดูนะ ยังไม่เคยคิดที่จะทำ จนวันนึง ฉันได้ไปดูหนังสั้นที่นึง ชื่อโครงการว่า my first frame 3 วันที่ฉันไปดูมีหนั้งสั้นของกลุ่มไทยอินดี้ฉาย (ฉันรู้จักไทยอินดี้ที่นี่เป็นครั้งแรก) และมันก็เป็นครั้งแรกที่ทำให้ฉันอยากที่จะทำหนัง ขอบคุณพลังอันมากมายในวันนั้น (อุ๊ยแอบซึ้ง) แล้วมันทหารตรงไหนว่ะเนี๊ย (ใจเย็นๆใกล้แล้ว)

หลังจากได้รับพลังในวั้นนั้น ก็มาเป็นหนังสั้นเรื่องแรกของฉัน (เน่าม๊ากมาก) ถึงขั้นเละ ไหนจะกล้องก็ไม่มี ตัดต่อก็ไม่เป็นอีก (ไม่มีคุณสมบัติของคนทำหนังโดยสิ้นเชิง) ทำไปด้วยความอยากอย่างเดียวเลย หนังใช้เวลาถ่าย 5 ชั่วโมง บ่ายสองถึงทุ่มนึง (สมควรที่จะเละมั้ยล่ะครับ)

ช่วงเวลาเดียวกันนี้ก็พยายามศึกษาเรื่องราว เตรียมตัวเพื่อเป็นทหาร จากคนรอบๆข้าง (ซึ่งทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่ามันเxxxียมากๆ) ได้แต่ทำใจยอมรับ

และก็เป็นเวลาเดียวกันกับที่บ้านกำลังวิ่งเต้นหาทางช่วยฉันอยู่ แต่ก็คงช่วยอะไรเยอะมากไม่ได้(ต้องทำใจอีกแล้วกู)

ตอนนี้ก็เหลือเวลาอีกสองเดือน ฉันตัดสินใจลาออกจากงานประจำ หวังกะจะพักผ่อนอย่างเต็มที่ ประจวบกับมีหนังสารคดีโครงการนึงที่เปิดโอกาสให้ส่งเรื่องที่จะทำเข้าไป ครั้งแรกฉันเขียนเรื่องที่จะทำเสร็จแล้ว (แต่ฉันก็ไม่ส่ง) ไม่ได้หยิ่งน่ะ แต่ไม่มั่นใจว่าฉันจะทำมันได้หรือเปล่า จนทางโครงการประกาศเลื่อนการส่งไปอีกหนึ่งเดือน (เหมือนอยากให้ฉันส่งยังไงไม่รู้) อันนี้คิดเอง จนแล้วจนรอดก็ส่งไป(เกือบไม่ทันเพราะส่งไปวันสุดท้าย)

เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว (พูดเหมือนจะไปตาย) รู้สึกตัวเองอ่อนแอเหลือเกิน เลยเริ่มที่จะออกกำลังกาย ตอนนั้นวิ่งเช้า วิ่งเย็น (แต่ส่วนมากตอนเช้าไม่ค่อยได้วิ่งเพราะตื่นเที่ยงทุกที) ปรากฏว่าไม่ได้ช่วยอะไรฉันเลย วิ่งไม่เคยครบรอบสนาม ดันพื้นทำได้ไม่เกิน 5 ครั้งก็หยุดแล้ว (ในค่ายกูจะรอดมั้ยเนี๊ย)

สวัสดีค่ะ คุณ...หรือเปล่าค่ะ เสียงผู้หญิงแน่ๆ (ใครว่ะกูไม่เคยให้เบอร์ผู้หญิง...มีแต่ให้ผู้ชาย) ขอโทษที่ส่อเจตนาไปนิดนึง

ใช่ครับ

คือทางเราจะโทรมาบอกว่า เรื่องของคุณเข้ารอบค่ะ

อยากให้คุณเตรียมข้อมูลมานำเสนอ ค่ะ จะเป็นรูปภาพ หรือเป็น Power Point ก็ได้ค่ะ (จะเอาอะไรไปนำเสนอว่ะเนี๊ย เขียนไปA4 ก็ยังไม่ถึงหน้าเลย)

ครับ ขอบคุณครับ

เย็นวันนั้นฉันยังคงรักษาหน้าที่ วิ่งแล้วก็วิ่ง เหมือนเคย (ถึงแม้มันจะไม่ช่วยอะไรก็ตาม) พร้อมกับได้รับข่าวดีจากแม่ แม่บอกว่ามีผู้ใหญ่คนนึงในค่ายที่แม่รู้จักสามารถช่วยฉันได้ แต่ต้องฝึกให้เสร็จ 3 เดือนก่อนน่ะถึงจะออกมาได้ (นี่มันข่าวร้ายชัดๆ เอ้อ)

ถึงวันที่ฉันจะต้องเข้าไปนำเสนอ (เขียนซะยิ่งใหญ่เชียว) เอาเป็นว่าไปพูดคุยตามคาดฉันไม่ได้เตรียมอะไรไปเลย กะว่าใช้พูดอธิบายเอา(ทั้งที่ก็ยังไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง) วันนั้นตื่นเต้นมากๆ เพราะเรื่องที่ฉันจะทำเป็นการพูดครั้งแรกในโลก(อุ๊ยเวอร์ไป) เอาเป็นว่าพูดต่อหน้าคนอื่นครั้งแรกก็แล้วกัน ก่อนเข้าห้องประชุมก็แอบมาดูดบุหรี่ตรงบันได ได้เจอกับพี่ผู้กำกับผู้ชาย(หรือเปล่า)คนนึง ก่อนหน้านี้ก็เคยเจอกันมาแล้ว 2 ครั้งแต่ไม่เคยคุยกัน ครั้งแรกเจอที่งาน my first frame 3 ครั้งที่ 2 เจอกันที่รอบฉายหนังที่ Play Ground ชอบหนังพี่เค้ามากๆ (แต่ชอบผู้ชายในหนังมากกว่า...อุอุอุ) วันนั้นชอบหนังอีกเรื่องหนึ่งที่ฉายในโปรแกรมและก็ชอบผู้กำกับด้วย (อุ๊ยล่ะไว้ในฐานที่เข้าใจคนเดียวล่ะกัน)

หลังจากการพูดคุยในวันนั้นก็ปรากฎว่าหนังฉันเป็น 1 ใน 4 เรื่องที่ได้ทำ (จะดีใจหรือเสียใจดี) เพราะตอนนี้เหลือเวลาอีก 15 วัน ฉันต้องไปรายงานตัวพร้อมรับการฝึก

ฉันหยุดวิ่งมาเกือบเดือนแล้ว กะเอาร่างกายและจิตใจอันบอบบางไปตายเอาดาบหน้า (แต่น่าจะตายตั้งแต่ไม่ชักดาบ)

31 ตุลาคม 2548

วันก่อนรายงานตัว (ทำไมมันเร็วจังว่ะ) ฉันเตรียมทุกอย่างที่จำเป็น รู้สึกว่าของจำเป็นของฉันเยอะมาก เสื้อผ้า มือถือ อาหารแห้ง บุหรี่(อันนี้ก็จำเป็นน่ะ) กะว่าถ้าไม่มีอะไรขายในค่ายก็สามารถอยู่ได้ด้วยตัวเองในเวลา 3 เดือน

1 พฤศจิกายน 2548

วันรายงานตัว วันที่ฉันไม่อยากตื่น วันที่ฉันไม่อยากไปไหน แต่ก็ต้องตื่นบอกกับทุกคนว่าไม่ต้องไปส่ง ไม่เป็นไรหรอก (กลัวเค้าจะเห็นเราร้องไห้) ถึงศาลาประชาคม (เป็นที่นัดหมาย) ประมาณ8โมงเช้า ก็เรียกชื่อตามสังกัดเพื่อเข้าในห้องประชุม สีหน้าของเพื่อนร่วมชะตากรรม ในนั้นดูหมองเศร้ามาก ต่างกับกลุ่มทหารที่มารอรับพวกเราไปทำการฝึกอย่างยิ่ง (สีหน้ากลับบ่งบอกถึงการอยากทารุณกรรมพวกเราอย่างรุนแรง) บ้างยิ้ม บ้างหัวเราะ (แต่กูอยากร้องไห้เหลือเกิน)

หลังการแบ่งรายชื่อตามสังกัดเสร็จเรียบร้อย (ความซวยก็บังเกิดกับฉันอีกครั้ง)ปรากฎว่าสังกัดที่บอกฉันตอนแรกในวันคัดเลือกดันไม่ตรงกับวันรายงานตัว (ซวยจริงๆ)ทำให้ฉันต้องไปสังกัดกับอีกค่ายหนึ่ง ซึ่งอยู่คนล่ะจังหวัดกันเลย

.

.

.

ใครจะช่วยกูล่ะทีเนี๊ย

แล้วแม่จะรู้หรือเปล่า

.

.

.

โปรดติดตามตอนต่อไป (เข้าในค่ายแน่นอน)

.

เรียบเรียงจาก ไดอะรี่ส่วนตัว 1/04/48 30/11/49

.

เอนนิสเดลมาร์

4ธันวาคม 49

Comment

Comment:

Tweet


เสียว
#26 by นะย (49.229.195.221) At 2011-02-05 13:17,
ท่าที่1และท่าที่2 มันช่างตรงกับชีวิตผมอะไรอย่างนี้เนี้ย ตอนนี้ผมรู้สึกแย่สุด ๆ เลยละครับเพราะว่าเหลือเวลาอีก 1 เดือนที่ผมจะต้องไปรับใช้ชาติแล้วทำใจไม่ได้เลยคับทำไมมันเร็วอย่างนี้เนี้ย..
#25 by Burin (124.120.172.74) At 2009-09-17 13:16,
สนุกดีเหมือนกัน อ่านแล้วคล้ายเครียด
#24 by (118.172.122.150) At 2009-08-07 11:22,
เข้าใจครับ
มนุษย์เป็นสัตว์ที่ต้องการความอิสระคล้ายกับสัตว์ทั่วๆไป หากมีสิ่งใดที่เข้ามาในชีวิตอย่างไม่คาดคิดในขณะนั้นมันก็เหมือนอยู่ในห้องที่ไร้แสงสว่าง
แต่เพราะเหตุใดได้ในเมื่อมนุษย์มีการแบ่งแยกเชื้อชาติศาสนา เป็นประเทศนั้น ประเทศนี้ ก่อให้เกิดสงครามน้อยใหญ่ต่างกันไป ผู้ที่ต้องเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเสมอก็คือทหาร ซึ่งต้องทำลายล้างผลาญชีวิตของอีกฝ่ายหนึ่งไม่รู้เท่าใดถึงสงครามมันจะยุติ
บางประเทศไม่มีการเกณฑ์ทหาร บางประเทศทุกคนต้องเป็นทหาร สำหรับผมมันก็น่าเป็นเรื่องที่สลดใจ เพราะชีวิตหนึ่งๆเกิดมาไม่ได้เพื่อสิ่งนี้โดยเฉพาะ แต่มันก็ห้ามไม่ได้ในกฏที่มนุษย์สร้างขึ้น
สิ่งนี้ก็เป็นสิ่งที่น่ารับรู้ไม่ใช่เฉพาะผู้ชาย อย่างที่พระสันตะปาปาออกมาตรัสขอร้องให้ช่วยเหลือเด็กที่ถูกจับบังคับให้ไปเกณฑ์ทหาร
#23 by 15644 (125.26.210.105) At 2009-01-13 19:12,
confused smile angry smile tongue surprised smile big smile big smile open-mounthed smile confused smile tongue tongue
#22 by (203.154.169.133) At 2008-06-20 15:17,
question น่ารักจะตาย แต่ก็น่ากลัวเหมือนกันsad smile
#21 by ซัน (118.173.229.142) At 2008-06-16 13:10,
#20 by น่ารัก (118.173.229.142) At 2008-06-16 13:08,
#19 by ออปแอเด (61.19.78.38) At 2008-06-04 11:05,
เล่าต่อสิคะ กำลังอินอยู่เลยอะ
#18 by นีน่าท่ารัก (58.136.51.228) At 2008-04-20 22:59,
สนุกจัง อยากอ่านอีกopen-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile
#17 by ไม่รู้ (61.19.66.156) At 2007-11-25 16:12,
big smile big smile
#16 by ไอ้แป้น : i-phan At 2007-11-22 14:52,
รักพี่
#15 by ฮะห์ (203.172.168.136 /192.168.212.151) At 2007-09-19 14:25,
ผมก็ไปจับมาเหมือนกัน แต่รอดไป
#14 by . At 2006-12-07 00:35,
เข้ามาอ่านดูน่ะครับ น่าติดตามดีครับ
จะรออ่านตอนต่อไปน่ะครับ
#13 by Boommerdoll At 2006-12-06 23:57,
หูย...
เข้าค่ายเมื่อไหร่ช่วยตัวเองล่ะทีนี้
555
#12 by นางสาวความสุข At 2006-12-06 17:27,
ตอบ คุณนายฉิม
ระทึกขวัญเรยหรือคับ...อืมม
ส่วนผู้ชายที่รายล้อมก็นิสสนึงงฮับ

ตอบ คุณพี่ปุ่น
มีแน่นอนแต่อะน่ะ....ตอนต่อไปล่ะกัน

ตอบ คุณน้ำเงิน
มีแน่นอนฮับแต่ไม่บอกว่าอยู่ตอนไหน..อุอุอุ

ตอบ คุณเมอ
ขอบอกว่าคุณเป็นผู้โชคดีม๊ากมาก

ตอบ คุณ1812
สำหรับคุณ1812แนะนำให้พ่อคุณทำอะไรสักอย่างโดยด่วนคับ ไม่งั้นจะพลาดอย่างมหันต์เหมือนผม...อุอุอุ

ตอบ ทุกๆคน
ขอบคุณมากๆที่ตามอ่าน และสนุกไปกับมัน(แต่ตอนอยู่ในนั้นโครตเศร้าเรยคับ)

ตอนที่ 3 จะอัพวันพฤหัส ก็คือวันพรุ่งนี้คับ โปรดติดตาม
#11 by เอนนิสเดลมาร์ At 2006-12-06 12:18,
ก่อนที่จะเข้ามาอ่านเรื่องนี้
เมื่อวานผมไปคุยเรื่องขอผ่อนผันกับสัสดี
ก่อนที่เค้าจะเขียนเบอร์ยัดใส่มือ แล้วบอกว่า
"ถ้าไม่อยากมาผ่อนผันทุกปี ก็ให้พ่อโทรมาที่เบอร์นี้นะ"

อ่า...
#10 by 1812 At 2006-12-06 02:25,
โอ มาลงชื่อรออ่าน

โชคดีนะเนี่ยที่เรียน รด. แม้จะเป็นอะไรที่ไร้สาระมากๆ ถึง 3 ปีเต็มๆ
#9 by merveillesxx (161.200.255.162) At 2006-12-05 12:05,
ยังคงตามอ่านต่อไป
#8 by ZdaMo At 2006-12-05 11:50,
พี่ตามอ่านตลอดเลยอะ สนุกมาก
#7 by คุณน้องเต้ At 2006-12-05 04:15,
เอ้า รออ่านเรื่องที่ไปโปรโมท ณ บล้อคข้าน้อยยย
#6 by น้ำเงินเจือขาว At 2006-12-04 18:12,
โหย จบแบบนี้บีบคั้นหัวใจมาก อยากอ่านต่อไวไว อิอิ
#5 by Backpack Girl At 2006-12-04 16:09,
เง้อ เมื่อไหร่จะเข้าเรื่องเนี่ย ฉันมารออ่านเรื่องอย่างว่าเท่านั้น

ลป. ยังมิได้ล็อคอินบลอกตัวเอง คิ คิ
http://thunska.exteen.com/

เออ ใน tag เนี่ย มีคำว่า love ด้วยหรือ
เฮ้อ กรูอยากอ่านเซ็กซ์มากกว่า ไม่มีหรือ ได้ข่าวว่า มี
อู๊ยยยยย มันส์ๆๆๆ มารอลุ้นต่อ
#3 by ตุ้ย since 2006 At 2006-12-04 10:41,
เรื่องราวช่างตื่นเต้นระทึกขวัญจริงๆ นึกถึงคุณที่รายล้อมไปด้วยผู้ชายวัยฉะกันในค่ายแทบไม่ถูก
#2 by นายฉิม At 2006-12-04 10:36,
มองฟ้าคราใดหัวใจเต้นปัง เสียงนกหวีดดังวิ่งชนกันโครม..............
#1 by Alhong (58.8.116.20) At 2006-12-04 09:37,